De informatie uit het platform laat een aantal duidelijke patronen zien in hoe juridische afdelingen technologie inzetten. Het is niet verwonderlijk dat algemene bedrijfssoftware de belangrijkste vorm van ondersteuning biedt. Van de gebruikte tools valt 60% onder generieke software en 40% onder specifieke software. Uit het onderzoek van het lectoraat Legal Management & Technology is bekend dat er circa tien jaar geleden nog veel organisaties waren die überhaupt geen specifieke software gebruikten. Onder de huidige deelnemers zijn er inmiddels slechts 18 organisaties die geen specifieke software gebruiken. Het is illustratief voor de opmars die legal tech heeft gemaakt in de (bedrijfs)juridische beroepspraktijk.
Een aantal ontwikkelingen is duidelijk zichtbaar. Waar elektronisch ondertekenen in de jaren '10 een belangrijk gespreksonderwerp was onder juridische afdelingen en door sommigen nog als risicovol werd gezien, is e-signing inmiddels volledig ingeburgerd. 85% van de deelnemers geeft aan tooling hiervoor te hebben. Een andere ontwikkeling is te zien op het gebied van contracten. Waar tien jaar geleden organisaties vooral nog de eerste stappen zetten, is software voor contract lifecycle management (CLM) nu breed geadopteerd. CLM zien we daarbij als specifieke software (legal tech), al wordt het ook wel als sales- of procurementsoftware gezien en is het op die manier regelmatig buiten de juridische afdeling belegd. Aparte systemen voor verschillende contractstromen (algemeen, sales, procurement), beheerd door verschillende afdelingen, komen ook voor.
Het is zeker niet zo dat CLM in organisaties nu ‘onder controle’ is. Uit de ervaringen van deelnemers blijkt dat de implementatie van CLM-systemen door de gehele organisatie nog steeds een grote uitdaging is. Geïnterviewden geven aan dat de gebruiksvriendelijkheid van systemen nog wel eens te wensen overlaat. Bij systemen van grote aanbieders blijkt het bovendien lastig om aanpassingen op maat te verzorgen, ook al wordt die indruk in het aankooptraject soms wel gewekt. Bij kleine aanbieders zijn de mogelijkheden voor aanpassing vaak groter, maar daar kunnen weer risico’s spelen rondom continuïteit.
Het algemene beeld is dat meer geavanceerde specifieke software, zoals specialistische automated document review, nog veel minder gebruikelijk is. In de beginfase van Tech in Legal gaven veel organisaties aan deze oplossing hoog op hun wensenlijst te hebben staan. Uit de intakes en interviews blijkt dat veel organisaties momenteel aan het experimenteren zijn om delen van document review (met name: contracten) te laten uitvoeren door algemene genAI. Uit de interviews blijkt dat de mogelijkheid om bepaalde taken met genAI te verrichten, soms nu al leidt tot minder externe inhuur. Een taak die eerder werd doorgeschoven naar een externe advocaat of adviseur, wordt nu met genAI verricht. Daarbij is de kwaliteit soms iets lager, maar wel ‘goed genoeg’. Het lijkt een gegeven dat de opmars van genAI op dit vlak de komende jaren nog veel meer mogelijkheden zal gaan bieden. Omdat de kosten voor externe inhuur vaak een fors deel van het budget van bedrijfsjuridische afdelingen beslaan, kan dit potentieel een grote verschuiving betekenen.